Als je een passie voor smaak hebt
De passievrucht - of passiefruit - is hard op weg om het exotische imago kwijt te raken. Je ziet ze steeds vaker in het Europese fruitschap. Exotisch van herkomst blijven de vruchten wel. In landen als Brazilië, Zimbabwe, Thailand en Vietnam groeien ze aan klimplanten, planten uit de familie waar de vrucht haar naam aan te danken heeft: de passieflora.
Het zachtgele vruchtvlees zit boordevol met pitjes die je gewoon kunt eten. Die pitjes smaken friszuur. Als de donkerpaarse schil rimpelig wordt, dan wordt het vruchtvlees nog zoeter. De schil zelf - die leerachtig en hard is - kun je niet eten.
Passievruchten zijn heerlijke smaakmakers in zoete gerechten. Je maakt er een exotische cheesecake van of een exclusieve crème brulée. Dressings worden vrolijk van de passievrucht. En lepel er maar lekker een paar uit als tussendoortje.
Je hoeft de vrucht alleen maar te halveren. Daarna haal je met een lepel het geleiachtige vruchtvlees eruit. Wist je dat de vruchten ook geschikt zijn om mee te koken, naast uit de hand eten en blenden?
EAT ME passievruchten vinden het geen probleem om wat langer bewaard te blijven. Ook al rimpelt de schil, de vruchten zijn nog steeds heerlijk om te eten!
Als je tóch een liefhebber bent van passievruchten: het is ook een vrucht die goed voor je is. Eén van de bestanddelen in passievrucht is vitamine C. Een vitamine met veel goede eigenschappen, want C is belangrijk voor je tandvlees. Je krijg er een sterk gebit van.
EAT ME passievruchten komen uit verschillende delen van de wereld, van Zuid-Amerika en Zuid-Oost Azië tot Israël. De eerste 12 maanden groeit het gewas van zaadje uit tot een plant. Op dat moment verschijnen de eerste vruchten eraan. Opmerkelijk bij de teelt is dat planten het hele jaar door vruchten produceren. Van het stadium van bloemetje tot oogstbare vrucht duurt ongeveer 12 weken. Op dat moment krijgen de vruchten hun paarse kleur.
