De maracuja heeft een familielid dat veel bekender is: de passievrucht. Ook de granadilla hoort bij de familie. Het minder bekende zusje is herkenbaar aan de geelgroene kleur en de ovale vorm. Van binnen valt de gelijkenis met de andere twee meteen op. Als je de maracuja doorsnijdt vind je gelei met allemaal kleine pitjes. Waar pitjes bij veel andere vruchten worden weggegooid, is dat hier de échte lekkernij.
Als je de passievrucht iets te zoet vindt, is de maracuja een smaakvol alternatief. Nog steeds zoet, maar een beetje frisser. De schil is een graadmeter voor de mate van rijpheid. Zodra die begint te rimpelen, is de vrucht het allerlekkerst. Het liefst koop je de maracuja als de schil nog stevig aanvoelt en niet té gerimpeld is. Wacht niet te lang, dan droogt de vrucht snel uit.